PoomK

เว็บใหม่

2008-10-11T16:03:00.002+02:00

ในทีสุดก็ย้ายบ้านได้จริงๆแล้ว

เว็บใหม่มีชืี่อว่า LongSpine.com ลองสไปน์ดอทคอม เว็บสันหลังยาว

ได้ลง Drupal และโมดูลหลายๆอย่างไว้เพื่อไว้เขียนโค้ดและสมการคณิตศาสตร์ จะได้ไม่เละเหมือนบทความก่อนหน้านี้ นอกจากนี้ถ้าว่างๆจะกู้บทความบางส่วนจากเว็บเก่าๆมารวมไว้ที่เดียว

การเขียนโปรแกรมหาจำนวนเฉพาะโดยใช้ Python

2008-10-08T22:30:00.014+02:00

ไหนๆก็ไปโพสท์ไว้ใน blognone แล้ว ก็เลยเอามาแปะไว้นี่ด้วยเลยเผื่อเป็นประโยชน์

ย้ายไปเขียนบน LongSpine.com เนื่องจากโค้ดเละ

วิธีการหาจำนวนเฉพาะ ..แบบเขียนง่ายๆอ่านง่ายๆ

ไอเดียแรกคือการหาจำนวนเฉพาะใหม่จากจำนวนเฉพาะเก่าที่มีอยู่แล้ว โดยมีหลักคือจำนวนเฉพาะนั้นคือจำนวนที่ไม่มีจำนวนเฉพาะอื่นๆหารมันลงตัว


prime = [2]
for i in range(3, 100000):
    flag = True     # สมมุติว่าจำนวน i เป็นจำนวนเฉพาะ
for j in prime: # จำนวน j ใดๆที่เป็นจำนวนเฉพาะต้องหารจำนวนนี้ไม่ลงตัว
  if (i % j == 0):     # แต่ถ้าดันหารได้ลงตัว (มีเศษเป็น 0)
             flag = False    # เราก็พบว่าจำนวนนั้นไม่ใช่จำนวนเฉพาะ
      break              # ออกจากลูปทันที
  if flag == True:      # ถ้าพิสูจน์แล้วว่าเป็นจำนวนเฉพาะจริงๆ
      prime.append(i) # ให้ใส่ค่านั้นเข้าไปในตัวแปร prime

ไอเดียที่สองคือลดจำนวนตัวที่ต้องวนหารลง เนื่องจากจำนวนเต็มใดๆ j สูงสุดที่จะหาจำนวนเต็มใดๆ i ได้นั้น จะต้องมีค่าไม่มากไปกว่ารากที่สองของ i

prime = [2]
for i in range(3, 100000):
flag = True     # สมมุติว่าจำนวน i เป็นจำนวนเฉพาะ
for j in prime: # จำนวน j ใดๆที่เป็นจำนวนเฉพาะต้องหารจำนวนนี้ไม่ลงตัว
        if (j ** 2 > i):       # ถ้า j มีค่ามากกว่าตัวหารสุงสุดที่เป็นไปได้ (มีค่ามากกว่ารากที่สองของ i)
 break             # ให้ออกจากลูป
if (i % j == 0):     # แต่ถ้าดันหารได้ลงตัว (มีเศษเป็น 0)
 flag = False    # เราก็พบว่าจำนวนนั้นไม่ใช่จำนวนเฉพาะ
 break              # ออกจากลูปทันที
if flag == True:      # ถ้าพิสูจน์แล้วว่าเป็นจำนวนเฉพาะจริงๆ
prime.append(i) # ให้ใส่ค่านั้นเข้าไปในตัวแปร prime

ไอเดียที่สาม เรายังทำให้เร็วได้มากไปกว่านี้อีก โดยใช้วิธีซีฟของเอราทอสเทนีส ซึ่งใช้หน่วยความจำมาช่วยในการคำนวน (อ่านรายละเอียดได้ตามลิงค์) วิธีนี้ข้อเสียคือเปลืองหน่วยความจำมาก


import numpy

n = 100000              # หาจำนวนเฉพาะที่มีค่าน้อยกว่า 100000

primeArr = numpy.zeros(n)   # สร้าง array ขนาด n
primeArr[0] = 1                        # 0 ไม่ใช่จำนวนเฉพาะ
primeArr[1] = 1                        # 1 ก็ไม่ใช่

for i in xrange(2, n):
if primeArr[i] == 0:              # ถ้าจำนวนนั้นเป็นจำนวนเฉพาะ
for j in xrange(i * 2, n, i): # จำนวนอื่นๆที่จำนวนนั้นหารลงตัว
 primeArr[j] = 1             # ..จะไม่ใช่จำนวนเฉพา

prime = []

for i in xrange(2, n):
if primeArr[i] == 0:              # เก็บจำนวนเฉพาะไว่ในตัวแปร prime
prime.append(i)

ทดลองเปรียบเทียบความเร็วของทั้งสามตัวอย่าง

poomk@gemini:/tmp$ time ./prime1.py >0

real 0m19.622s
user 0m19.581s
sys 0m0.020s

poomk@gemini:/tmp$ time ./prime2.py >0

real 0m0.675s
user 0m0.676s
sys 0m0.000s

poomk@gemini:/tmp$ time ./prime3.py >0

real 0m0.535s
user 0m0.504s

จะเห็นว่าเร็วขึ้นตามลำดับ

ไอเดียที่สี่ เนื่องจากตัวอย่างที่สามนั้นไม่เหมาะกับการหาจำนวนเฉพาะที่มีขนาดมากๆ (มากๆๆๆๆ...ๆ) ทำให้เราไม่สามารถใช้วิธีของซีฟได้เพราะเรามีหน่วยความจำไม่เพียงพอ วิธีหนึ่งที่(ผมเคย)ใช้ก็คือการหาจำนวนเฉพาะตั้งต้นด้วยซีฟ(ตัวอย่างที่สาม) จากนั้นค่อยน้ำตัวเฉพาะตั้งต้นเหล่านั้นไปหาตัวเฉพาะอื่นๆต่อตามตัวอย่างที่สอง

import numpy

n = 1000000              # หาจำนวนเฉพาะที่มีค่าน้อยกว่า 1000000 (หนึ่งล้าน)

primeArr = numpy.zeros(n)
primeArr[0] = 1
primeArr[1] = 1

for i in xrange(2, n):
if primeArr[i] == 0:
for j in xrange(i * 2, n, i):
 primeArr[j] = 1

prime = []

for i in xrange(2, n):
if primeArr[i] == 0:
prime.append(i)

for i in range(n, 2000000):   # หาต่อจนถึงตัวที่ 2000000 (สองล้าน)
flag = True
for j in prime:
        if (j ** 2 > i):
 break
if (i % j == 0):
  flag = False
  break
if flag == True:
prime.append(i)

เมื่อจับเวลาก็จะเห็นความแตกต่าง

poomk@gemini:/tmp$ time ./prime2.py >0

real 0m27.190s
user 0m27.090s
sys 0m0.096s

poomk@gemini:/tmp$ time ./prime4.py >0

real 0m20.422s
user 0m20.369s
sys 0m0.040s

อนึ่งโปรแกรมตัวอย่างนี้เขียนขึ้นเพื่อความอ่านง่าย (และมักง่าย) มีจุดประสงค์เพื่อบอกแนวโน้มของความเร็วที่เพิ่มขึ้นของแต่ละไอเดีย ซึ่งหากเขียนไปใช้งานจริงๆอาจจะมีลูกเล่นที่ทำให้ทำเวลาได้ดีขึ้นกว่านี้อีก

อดไป Barcamp Bangkok 2

2008-08-28T13:15:00.004+02:00

ผมจะบินกลับถึงไทยเวลาบ่ายสามโมงของวันอาทิตย์ที่ 31 ซึ่งตรงกับวันที่สองของ Barcamp Bangkok ครั้งที่ 2 ดังนั้นผมจึงอดไปงานบารฺแคมพ์ ..อีกครั้ง

เดิมทีผมอยากจะพูดเรื่อง การเข้ารหัสและอำพรางข้อมูลแบบคลาสสิค (Classical Cryptography and Steganography) ซึ่งเป็นหัวข้อที่ค่อนข้างน่าสนุกและไม่เป็นเชิงเทคนิคซักเท่าไหร่ และเนื้อหาที่จะนำมาพูดนั้นจะนำมาจากสมุดจดวิชา Sicherheit und Zuverlässigkeit digitaler Systeme (Security and Reliability of Digital Systems) ซึ่งผมเรียนไปเมื่อหนึ่งปีก่อน

คำว่าคลาสสิคนั้นมีความหมายว่ามีมาก่อนที่คอมพิวเตอร์จะถูกประดิษฐ์ขึ้นมา ซึ่งในส่วนของการเข้ารหัส (Cryptography) นั้นจะแบ่งออกเป็นสองส่วน

Transitional cipher เช่น Rail Fence Cipher
Subtitution cipher เช้น Ceasar cipher (และ ROT13), Vigenere cipher, และ Playfair cipher

หลังจากนั้นก็จะพูดถึงการอำพรางข้อมูล (Steganography) และยกตัวอย่างเช่น หมึกล่องหน (และกระดาศป้องกันหมึกล่องหน), microdots, และ the Doll Woman

หลังจากนั้นก็ลองทำโจทย์ง่ายๆตามหัวข้อที่พูดไป

ถ้ามีเวลาเหลืออาจขึ้นในส่วนต้นๆของ modern cryptography ซึ่งแบ่งเป็น assymetric key, symmetric key, และ hybrid key ซึ่งคงจะพูดถึงแค่หลักการของมัน

นอกจากนั้นอาจพูดถึงโพรโตคอลที่น่าสนใจ เช่น No-key protocol และ Zero-knowledge protocol ซึ่งผมไม่รู้ว่าจะจัดมันอยู่ในประเภทคลาสสิคหรือสมัยใหม่ดี เนื่องจากมันเป็นอะไรที่ธรรมดามากจนคนยังใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน

หวังว่าโอกาสหน้าคงจะได้พูดเสียที

This is not a pipe

2008-08-27T13:36:00.014+02:00

This is not a pipe

This is not the rightous

This is not a viloence

This is our democracy

ตอแหลทั้งนั้น !!

(รูปประกอบจาก Wikipedia, BBC, และเว็บไซท์กองการเลือกตั้ง สนง.ตำรวจแห่งขาติ)

กำลังย้ายบ้าน

2008-07-10T22:11:00.005+02:00

เคยเขียนไว้ในบล็อกแรกว่าอาจจะย้ายอีกครั้งเมื่อได้เช่า VPS
ตอนนี้ได้ฤกษ์งามยามดีเช่า VPS เป็นตัวเป็นตนด้วยราคาสุดแพงแล้ว ประกอบกับถูกสแปมและเกรียนบุกเป็นระยะๆ ผมจึงจะย้ายไปเปิดบล็อคที่น่าจะเป็นวิชาการมากขึ้น (อีก)

ความสนใจที่เปลี่ยนไปทำให้โปรเจคที่เคยวางไว้ต้องหยุดลง เรื่องบางอย่างมันเป็นเพียงความสนุกในระยะสั้นๆเช่นสมัยถ่ายรูป สมัยเล่นหมากล้อม และสมัยบ้าอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ ผมอยากได้อะไรที่มันถาวรมากกว่าที่จะเป็นแฟชั่นเหมือนแต่ก่อน สุดท้ายก็คงต้องไปลงกับอะไรที่เป็นวิชาการนิดๆ และอาจต้องแยกหมวดสำหรับการเขียนเรื่องจิปาถะออกให้ดี

ผมเขียนบล็อกนี้ไว้เผื่ออนาคตผมอยากตามรอยในสิ่งที่ตัวเองเคยคิด หรือเคยวางแผนไว้ (แล้วไม่สำเร็จ) น่าแปลกที่ข้อความที่เขียนๆมาดีบ้างไร้สาระบ้าง บางทีมันก็มีประโยชน์สำหรับคนอื่น ผมก็คงเขียนต่อไปเป็นงานอดิเรก และหวังๆว่าสักวันไอ้ที่เคยเขียนขึ้นมาจะได้เอาไปใช้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเหมือนกัน

ปล. ไว้รอสอบเสร็จแล้วจะมาอัพเดทอีกทีว่าย้ายไปไหน ขอให้สแปมบอททุกตัวอดใจรอหน่อย

มติประชาชน = มติหอประชุมใหญ่ ?

2008-04-25T23:07:00.005+02:00

วันนี้บังเอิญได้เข้าไป manager เพราะพี่คนหนึ่งพูดเรื่องการเมืองว่าฝ่ายนี้เขากำลังเร่ง "เผา" ไอ้เราก็อยากรู้ว่าคืออะไร และบังเอิญได้ไปเจอไอ้นี่เข้า

“สมศักดิ์” ชูมติประชาชนล้ม “พลังแม้ว” เพื่อชาติ
“สมศักดิ์” ชูมติประชาชน ร่วมต้าน “พลังแม้ว” ล้มล้างรัฐธรรมนูญ ลั่นตายเป็นตายต้องทำความดีเพื่อชาติ เตือนนักการเมืองพรรคร่วม ริสุ่มหัว “พลังประชาชน” หมดอนาคตทางการเมืองแน่

คลิกที่นี่ เพื่อฟัง สมศักดิ์ โกศัยสุข แกนนำพันธมิตรฯ กล่าวปราศรัย (แก้ลิงค์ออก)

คลิก! ชม “สมศักดิ์ โกศัยสุข” ปราศรัย(56K) |(256K) (แก้ลิงค์ออก)

วันนี้ (25 เม.ย.) นายสมศักดิ์ โกศัยสุข แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย กล่าวในการสัมมนาประชาชน - ติดอาวุธทางปัญญา “ยามเฝ้าแผ่นดิน ภาคพิเศษ” ครั้งที่ 2 ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าวันนี้เป็นการประกาศต่อสู้อย่างเด็ดขาด ทุกคนมาด้วยใจรักชาติ บ้านเมือง และมาด้วยความที่ทนความอัปลักษณ์ของผู้ปกครองบ้านเมืองในเวลานี้ไม่ได้ โดยเฉพาะคำกล่าวอ้างว่ามาจากการเลือกตั้ง แล้วเป็นประชาธิปไตยนั้นไม่ถูกต้อง หากมาจากการเลือกตั้งจริง ต้องไม่มีการซื้อเสียง หากมีการซื้อเสียงก็ไม่ใช่ประชาธิปไตย และที่สำคัญต้องใช้อำนาจเพื่อประเทศชาติ ไม่ใช่เพื่อคนบางกลุ่ม บางพวกดังที่รัฐบาลปัจจุบันดำเนินการอยู่

นายสมศักดิ์ ยังกระตุกต่อมสำนึกรัฐบาลชุดนี้ ด้วยการให้ย้อนรำลึกถึงวันเดินทางเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้าทำหน้าที่ว่า รัฐมนตรีทุกคนจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณตนต่อหน้าพระพักตร์ว่า จะซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และบริหารประเทศด้วยความซื่อสัตย์สุจรติ ทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญนี้อย่างเคร่งครัดทุกประการ เช่นเดียวกับ ส.ส.-ส.ว.ที่ต้องปฏิญาณตน แต่เมื่อเข้ามาไม่กี่วันก็ไม่ยอมปฏิบัติตาม กลับจะไปแก้รัฐธรรมนูญเพื่อผลประโยชน์ของพวกพ้องตัวเอง ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่ ปัญหาความทุกข์ยากของประชาชนจึงไม่ได้ถูกเยียวยาอย่างที่ควรจะเป็น

“รัฐบาลกำลังกลัวกระบวนการยุติธรรม กลัวการตรวจสอบ สวนทางกับเราที่เชื่อมั่นในกระบวนการยุติธรรม หากกระบวนการยุติธรรมเดินไป มีการตรวจสอบอย่างตรงไปตรง ผลสรุปออกมาเป็นอย่างไรเราก็ยอมรับ ผิดก็คือผิดไม่ผิดก็คือไม่ผิด เรายอมรับได้หากกระบวนการยุติธรรมมันเดินไปถึงที่สุดแล้ว ขณะเดียวกันคนที่สุจริตก็ยังสามารถกลับมาดำเนินการใดๆ ก็ได้ แต่ถ้าผิดก็ควรได้รับการลงโทษ” นายสมศักดิ์ กล่าว

นอกจากนี้ นายสมศักดิ์ได้ขอฉันทามติจากประชาชนที่อยู่ในหอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในการไม่วางใจรัฐบาล พร้อมกับระบุว่า เราทุกคนล้วนแต่มีสติปัญญา เข้าใจปัญหาบ้านเมือง ประชาธิปไตยนั้นต้องไม่มีการทุจริตเลือกตั้ง และเมื่อมีอำนาจต้องไม่โกงกิน ซึ่งหากโกงกินก็เท่ากับเป็นเผด็จการทรราช ดังนั้น เมื่อเราเห็นว่าการกระทำไม่มีเหตุผลก็ต้องใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 69 คือ ชุมนุมโดยเปิดเผย เพื่อปกป้องรัฐธรรมนูญ ฉบับปี 2550 ต่อไป

นายสมศักดิ์ กล่าวด้วยว่า การชุมนุมในวันนี้ (25 เม.ย.) เป็นการชุมนุมครั้งสุดท้ายในนามพันธมิตรฯ ก่อนจะประกาศชุมนุมใหญ่อีกครั้ง ในวันที่รัฐบาลยื่นญัตติแก้ไขรัฐธรรมนูญ วาระแรก กลุ่มพันธมิตรฯ จะชุมนุมใหญ่ในวันดังกล่าว ทุกคนไม่ต้องกลัว ไม่มีอะไรน่ากลัวสำหรับการทำความดี เกิดมาแล้วตายทุกคน แต่จะตายเพราะความขี้โกงหรือขี้ขลาดก็ต้องเลือกเอา เมื่อเวลาบ้านเมืองมีปัญญา เราก็ต้องลุกขึ้นมาปกป้องบ้านเมือง ไม่เกินเดือนพฤษภาคมนี้เราจะได้ชุมนุมบนท้องถนนอย่างแน่นอน

ขณะเดียวกัน นายสมศักดิ์ ยังกล่าวเตือนสตินักการเมืองว่า อยากเรียกร้องให้นักการเมืองพรรคร่วมรัฐบาลคิดและตรึกตรองถึงอนาคตให้ดี หากจะร่วมหัวจมท้ายกับรัฐบาลในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ต้องนึกถึงอนาคตที่รุ่งโรจน์ทางการเมืองของตัวเองให้มากๆ นั่งนึกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตให้มาก

สีและตัวเน้นนี่ผมเพิ่มไปเอง

คิดแล้วผมรู้สึกเครียดๆแฮะ แต่อย่างน้อยก็อยากจะบายความเครียดออกมาเห็นข้อๆให้เห็นกันชัดๆ โดยตัดเนื้อหาจุบจิบที่ไม่สบอารมณ์ตามแบบฉบับของแหล่งข่าวที่นี่

เริ่มจากหัวข่าวที่ว่า มติประชาชน แต่ในเนื้อข่าวเรากลับไม่เห็นว่ามันหมายความว่าอะไร และหากดูจากเนื้อหาในข่าวแล้วน่าจะหมายถึง มติจากคนในหอประชุมใหญ่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เสียมากกว่า

เรื่องต่อไป การโยงไปถึงการซื้อเสียง ที่ยังคงเป็นวาทกรรมเทพเจ้าอยู่เช่นเดิม ต่อให้ฝ่ายจัดเลือกตั้งจะเป็นใคร กกต เป็นใครสรรหามา วาทกรรมนี้ก็ยังสามารถพูดซ้ำได้เรื่อยๆ ถึงแม้จะพิสูจน์ไม่ได้ว่าเสียงที่ได้มานั้นมาจากการเลือกตั้ง

เรื่องรัฐมนตรีทุกคนต้องปฏิญาณตนต่อรัฐธรรมนูญ น่าจะเอาไปบอกพวกที่มาจากระบอบเผด็จการทหารด้วย และหากเรามาลองพิจารณากันว่า ถ้ารัฐบาลก่อนหน้านี้มั่วซั่วขนาดออกรัฐธรรมนูญเส็งเคร็งมา รัฐบาลใหม่สมควรแก้ไหม? หรือถ้ารัฐบาลนี้แก้รัฐธรรมนูญให้เหมือนเก่าได้จริง คิดหรือว่าทหารและปชป.จะไม่แก้ใหม่? ทำยังไงถึงแก้ได้ ทำยังไงถึงไม่ควรแก้?

เนื้อหาจดหมายมีการปลุกระดม และการสร้างภาพว่านี่เป็นความดี? นอกจากนั้นยังมีการพูดถึงเรื่อง "ไม่ตายก็ยอม" ให้ความหมายทำนองว่าการต่อต้านรัฐบาลที่มาจากเสียงส่วนใหญ่ (แต่คนพูดไม่รู้มาจากไหน) นั้นเป็นสิ่งที่ควรยอมตายแทน

ย่อหน้าสุดท้ายก็คือการขู่นักการเมืองที่อยู่ฝ่ายตรงกันข้าม โดยเฉพาะพวกที่ครั้งหนึ่งเคยญาติดีกับกลุ่มของผู้เขียนข่าวรึเปล่า

..ผมเบื่อหวะ

Web 2.0 Workplaces

2008-01-27T23:46:00.000+01:00

สภาพแวดล้อมการทำงานของคุณเป็นอย่างไร ออฟฟิศของคุณนั้นน่าทำงานแค่ไหน?

สำหรับหลายๆคนรวมทั้งตัวผมเองแล้ว สภาพแวดล้อมของที่ทำงานนั้นเป็นสิ่งสำคัญลำดับต้นๆในการทำงาน (แต่แน่นอนว่าค่าจ้างก็ยังสำคัญอยู่)

ภาพจาก UADDit: สถานที่ทำงานของ Twitter

เมื่อวันก่อนเว็บไซต์ UADDit ได้รวมภาพสถานที่ทำงานของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับ Web 2.0 เช่น Facebook, Flickr, Twitter, และบริษัทอื่นๆไว้ได้อย่างน่าสนใจ ใครอยากเห็นว่าบริษัทไอทีสมัยใหม่เขาให้ความสำคัญกับที่ทำงานแค่ไหนกันบ้าง สามารถเข้าไปดูรูปกันได้ที่ Web 2.0 workplaces

บริษัทไทยหลายๆที่ก็มีสภาพแวดล้อมดีในระดับเดียวกัน โดยเฉพาะบริษัทที่ผมเคยไปร่วมงานด้วย ตอนนี้ผมท่องไว้ในใจว่าหากตั้งบริษัทสักบริษัทหนึ่ง สภาพแวดล้อมที่ดีแก่พนักงานนั้นสำคัญมาก เพราะผมต้องใช้หนึ่งในสามของชีวิตในที่ทำงานนี้

เพิ่มเติม ไปอ่านใน Blognone พบว่ามีคนเอาข่าวมาลงเหมือนกัน นอกจานี้ยังมีลิงค์ไปยังรูปของบริษัทอื่นๆ

Story of Stuff

2008-01-04T03:16:00.000+01:00

ว่าจะเขียนถึงเรื่องเรื่องนี้นานมากกกแล้ว แต่ช่วงนี้ชีวิตเหลวแหลกไปหน่อย จนไม่ค่อยได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ขอแปะไว้สั้นๆละกัน

เมื่อประมาณเดือนสองเดือนที่แล้วได้มีโอกาสดูคลิปวีดีโอของเว็บ www.storyofstuff.com ซึ่งพูดถึงกระบวนการผลิตและบริโภคในปัจจุบันนั้นมีผลต่อสิ่งแวดล้อมอย่างไร และต้นทุนของสินค้าชิ้นหนึ่งๆนั้นมีมูลค่าที่แท้จริงแค่ไหน และเพื่อให้ได้สินค้าเหล่านั้น ใครกันบ้างที่เป็น "ผู้จ่าย"

ผมว่ามันเป็นคลิปที่อธิบายได้ชัดเจนและเห็นภาพมากๆ

บางทีการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอาจถูกมองว่าเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาอุตสาหกรรม แต่ถ้าเป็นไปได้ผมอยากได้เห็นอุตสาหกรรมที่พัฒนาได้อย่างยั่งยืน และไม่ทำให้เราเสียใจภายหลังเมื่อพบว่าสิ่งที่สูญเสียไปนั้นมันมีค่าแค่ไหน

สำหรับผม การคงอยู่ของต้นไม้และธรรมชาติ นั้นมีความสำคัญมากกว่า "ข้ออ้าง" ถึงผลเสียทางอ้อมของการขาดมันเสียอีก

ทำให้คิดไปถึงกรณีของภาวะโลกร้อน และการใช้รณรงค์ไม่ใช้กระทงโฟม ที่ผมมองว่าเป็นการหลอกลวงของนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ที่ไม่สนใจข้อมูลที่ขัดแย้งกับแนวคิดตัวเอง ถึงแม้ข้อมูลนั้นจะมาจากข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และการวิเคราะห์

ว่าแล้ว เรามาเริ่มต้นการอนุรักษ์จากการไม่หลับหูหลับตาเชื่อสื่อดีกว่า

C/C++ Performance in Complex Number Computation

2007-12-06T04:37:00.000+01:00

จากที่คุณ bow_der_kleine ได้เขียนใน biolawcom.de ไว้ในหัวข้อ C/C++ vs. Fortran in Scientific Programming ทำให้ผมเกิดข้อสงสัยในการเปรียบเทียบความเร็วระหว่าง C/C++/Fortran ในการคำนวณ complex number

ในตัวอย่างนั้นได้ทำการเปรียบเทียบ C++ และ Fortran ในการคำนวณด้าน complex number ไว้ และสรุปว่าภาษา C นั้นช้ากว่าโปรแกรมที่เขียนโดย Fortran มากๆ ในการคำนวณ complex number
ผมค่อนข้างไม่เห็นด้วยกับข้อสรุปนี้ เนื่องจากยังไม่มีการเขียนเปรียบเทียบระหว่างภาษา C (ชัดๆ) และ Fortran เลย

ข้อแตกต่างระหว่าง c/c++ นอกจากความสามารถด้านคลาสแล้วยังรวมถึงไลบรารีต่างๆที่ใช้ด้วย และหนึ่งในนั้นคือไลบรารี complex ซึ่งใน C/C++ นั้นมีรายละเอียดแตกต่างกันค่อนข้างมาก

ผมลองเขียนโค้ดโดยอิงตัวแปรจากคุณ bow เป็นหลัก มาสามโปรแกรมคือ

ภาษา C ที่เรียกใช้ complex.h ซอร์ส
ภาษา C++ ที่เรียกใช้ complex ซอร์ส
ภาษา C ที่ไม่เรียกใช้ complex.h ซอร์ส

และทำการจับเวลาโดยใช้สคริปท์ python

ได้ผลลัพท์คือ (ดูรูปใหญ่)

จะเห็นว่าเวลาที่ได้ระหว่าง C/C++ นั้นมันต่างกันอย่างเห็นได้ชัด โดยมีอัตราการโตของเวลาที่ใช้แตกต่างกัน

จริงๆแล้วอยากเทียบกับ Fortran จังเลย แต่เขียนไม่เป็น

ปล. ระหว่างที่เขียนและรันโปรแกรมได้โหลดบิททอเรนท์อยู่ ผลลัพท์อาจผิดพลาดไปเล็กน้อย

TV on Debian Etch

2007-11-12T01:59:00.001+01:00

ในหอพักที่ผมอยู่ตอนนี้มีช่องสายเคเบิลทีวีให้ใช้ และถึงแม้ว่าการดูทีวีมันทำให้เสียการเสียงาน แต่การเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมของประเทศหนึ่งๆนั้น ทีวีก็น่าจะช่วยเราได้ในระดับหนึ่ง
แต่ผมไม่ต้องการซื้อทีวีแพงๆมาให้รกห้องน่ะสิ

ผมเลือกที่จะซื้อการ์ดทีวีมาติดตั้งลงใน desktop ของผม ที่ตอนนี้ผมกำลังพยายามเซ็ตมันเป็น server อเนกประสงค์อยู่

การ์ดที่ผมเลือกใช้คือ Hauppauge WinTV Go ที่สามารถใช้บน linux ได้ และมีราคาถูก ผมซื้อมันมาจาก Amazon.de ด้วยราคา 18 Euro (900 บาท) รวมค่าส่งแล้ว

เมื่อเสียบการ์ดลงไปในเครื่อง desktop ที่ใช้ Debian etch แล้วปรากฏว่า video4linux ก็เจอ driver bttv ของการ์ดนี้ทันที ผมไม่ต้องทำอะไรเพิ่มเลย

โปรแกรมที่ใช้ดูทีวีบนคอมพิวเตอร์นั้นมีอยู่หลายโปรแกรม เช่น Mplayer, xawtv, Zapping, KWinTV, และ tvtime ซึ่งจากประสพการณ์ของผม mplayer นั้นใช้งานได้ครอบจักรวาล แต่มีประสิทธิภาพสูงสุดก็ต่อเมื่อดูไฟล์วีดีโอเท่านั้น

ส่วน xawtv นั้นก็มีปัญหาที่ interface มันเส็งเคร็ง Zapping ก็ดันมีบั๊กตั้งแต่ตอนติดตั้ง และผมขี้เกียจไล่ตามลงแพ็คเกจสำหรับ KWinTV (ผมใช้ gnome)
สุดท้ายแล้วตัวเลือกของผมคือ tvtime เพราะผมยังไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องเกลียดมัน การติดตั้งก็ทำได้โดยง่ายแสนง่าย เพราะมันมีข้อมูลอยู่ใน repository อยู่แล้ว

แต่ชีวิตคนเรามันคงไม่สดใสเหมือนในนิยาย

ปัญหาเริ่มเกิดเมื่อผมซื้อสายเคเบิลคุณภาพบัดซบมาจากร้านหนึ่งยูโร ทำให้ผมต้องเสียเวลาไปกับการจูนช่องใหม่หลายรอบ เพราะผมไม่มั่นใจว่ามันมีปัญหาที่การ์ด ที่สาย หรือที่ตัวเคเบิลกลางของหอพัก

จากนั้นเมื่อลองใช้งาน tvtime ปรากฎว่าพบปัญหาว่าการ์ดจอไม่พบ DGA Extenstion สาเหตุเกิดมาจากการที่ไดรเวอร์ของ Nvidia นั้นไม่ซัพพอร์ท DGA (Direct Graphics Access)

เพิ่มข้อความนี้ไปใน Section Module เพื่อยกเลิกการใช้งาน dga

SubSection "extmod"
Option "omit xfree86-dga"
EndSubSection

จากนั้นก็ restart แล้วทำการจูนทีวีอีกครั้งโดยใช้คำสั่ง

tvtime-scanner

เลือกระบบและช่วงคลื่นทีวีด้วย สำหรับผมก็ PAL, europe ระหว่างนี้ก็ไปหาอะไรกินก่อนก็ได้เพราะมันอาจจะนาน

จากนั้นเปิดโปรแกรม tvtime เราก็จะพบ

.. noise บานเลย

update: ไปดูทีวีของเพื่อนคนไทยห้องข้างๆแล้วก็ไม่ชัดเหมือนกัน น่าจะเป็นที่สายเคเบิลกลาง

SSH Tunneling

2007-10-19T23:10:00.000+02:00

ห้องที่ผมพักอยู่นี้เป็นหอพักของมหาวิทยาลัย และอินเตอร์เน็ตของหอพักก็เป็นเน็ตในเครือข่ายของมหาวิทยาลัยเช่นเดียวกัน แต่ถึงแม้เน็ตจะมีความเร็วสูงแค่ไหนผมก็ไม่สามารถใช้งานได้เต็มที่ เนื่องจากอินเตอร์เน็ตของหอพักได้จำกัดปริมาณการขนส่งข้อมูลนอกเครือข่ายภายนอกมหาวิทยาลัย (Transfer Volume) ไว้ที่ 3GB ต่อเดือน ซึ่งตัวเลขนี้นั้นนับทั้งดาวน์โหลดและอัพโหลดแล้ว

โชคดีที่ผมมี account อยู่ที่เซิร์ฟเวอร์ที่ใช้ในการพิมพ์งานที่มหาวิทยาลัย ซึ่งผมสามารถต่อ SSH เข้าไปใช้งานได้
ผมจึงเกิดไอเดียว่า ถ้าผมใช้งานอินเตอร์เน็ตผ่านเครื่องเซิร์ฟเวอร์ ผมก็จะไม่เสียโควต้าอินเตอร์เน็ตเลย เพราะเครื่องมหาวิทยาลัยต่างหากที่ทำการส่งข้อมูลออกนอกมหาวิทยาลัย ส่วนผมติดต่อกับเครื่องมหาวิทยาลัยอีกที

สิ่งที่ผมต้องทำก็คือ ทำการส่งต่อข้อมูลผ่านพอร์ท (Port Forwarding) จากเครื่องผมไปยังเครื่องเซิร์ฟเวอร์มหาวิทยาลัย ข้อมูลที่ส่งไปยังอินเตอร์เน็ตทุกข้อมุลก็จะวิ่งผ่านพอร์ทนี้ไปทะลุที่เครื่องปลายทาง และถ้ามีข้อมูลส่งกลับมันก็จะถูกส่งกลับมาทางพอร์ทเดิมนี้เช่นกัน

เริ่มจากการเปิดพอร์ทโดยใช้ ssh ซึ่งรองรับโปรโตคอล SOCKS4 และ SOCKS5

ssh -D 14141 account@server.address # เปิดพอร์ท 14141 ไปยังเครื่องปลายทาง

จากนั้นทำการตั้ง proxy ที่ browser ที่ใช้ให้ยิงไปที่ localhost พอร์ท 14141
แต่เนื่องจาก Opera ไม่รองรับ SOCKS4 หรือ SOCKS5 ทำให้ข้อมุลต้องผ่านโปรแกรมอีกตัวหนึ่งชื่อ Privoxy

ตั้ง proxy ของ Opera ให้ส่งข้อมูลไปที่ localhost พอร์ท 8118 (Privoxy default) และทำการแก้ไขข้อมูลของ Privoxy

sudo vi /etc/privoxy/config

เพิ่มบรรทัดนี้ลงไปในหัวข้อ forward-socks4 and forward-socks4a

forward-socks4 / 127.0.0.1:14141 .

เซฟไฟล์ และทำการ restart ตัว privoxy โดยใช้คำสั่ง

sudo /etc/init.d/privoxy restart

หลังจากนั้น 3GB ก็จะไม่ใช่ปัญหาใหญ่อีกต่อไป ขอบคุณเจสันที่เคยสอน พึ่งได้ใช้ประโยชน์จริงๆก็คราวนี้แหละ

1-Euro-Handy

2007-10-13T12:11:00.000+02:00

เมื่อวันที่ผ่านมาผมไปเปิดบริการมือถือของ O2 โดยการเปิดใช้งานแพ้คเกจนี้ผมต้องเซ็นสัญญาใช้งานเป็นเวลาอย่างน้อยสองปี

บริการที่ใช้คือ O2 Genion M ซึ่งมีอัตราค่าโทรศัพท์แบ่งออกเป็นค่าโทรภายใน Homezone และค่าโทรทั่วไป ซึ่งหากเราอยู่ในขอบเขตของ Homezone (ในบริเวณของถนนที่พักอาศัยอยู่) เราจะสามารถใช้โทรศัพท์ได้ฟรีถ้าโทรภายในเครือข่ายของ O2 หรือ Festnetz (โทรศัพท์บ้าน)

หากอยู่นอกขอบเขตนั้น หรือโทรเข้าเครื่อข่ายอื่นที่ไม่ใช่ O2 หรือ Festnetz เราจะต้องเสียนาทีละ 0,19 Euro (ประมาณ 9 บาทต่อนาที) ฉะนั้นหากไม่จำเป็นก็อย่าโทรนอก Homezone หรือโทรข้ามเครือข่ายเพราะมันแพง

นอกจากนี้เมื่อเซ็นสัญญาใช้งานแล้วเรามีสิทธิ์ซื้อโทรศัพท์ได้ในราคาถูกลง ถึงถูกสุดๆ แต่ต้องเสียค่าดทรศัพท์รายเดือนแพงขึ้นนิดหน่อย

ยกตัวอย่างเช่น

ผมซื้อ O2 Xda Cosmo มาในราคา 1 Euro (50 บาท) !! แต่ผมต้องเสียค่ารายเดือนแพงขึ้นเดือนละ 10 Euro (500 บาท) รวมๆแล้วสองปีก็เป็นเงิน 240 Euro (12,000 บาท) ก็โอเคแหละวะ

ตอนนี้ผมกำลังหาซื้อซองใส่กันรอยขูดข่วนอยู่ ดูไปดูมาแล้วท่าทางว่าราคาซองจะแพงกว่าราคาเครื่องหลายเท่าตัวแน่เลย

รับน้อง กิจกรรมนิสิต และการเมือง

2007-10-10T17:13:00.000+02:00

ผมบ่นอยู่เสมอๆมาตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรีแล้ว ว่าผมไม่ชอบการรับน้องแบบคลาสสิคในมหาวิทยาลัยไทย แต่ถึงกระนั้นผมก็เข้าห้องประชุมเชียร์ครบทุกครั้ง เพื่อที่จะได้พิสูจน์ความเชื่อตัวเอง และเพื่อที่จะได้บอกกับคนอื่นๆได้เต็มปากว่ามันไม่ดีเพียงไร

ในต่างประเทศเองก็มีการรับน้อง แต่การรับน้องนั้นค่อนข้างแตกต่างกับไทยทั้งในแนวคิดและวิธีการ

จากที่มหาวิทยาลัยที่ผมเรียน กิจกรรมรับน้องของที่นี่นั้นส่วนใหญ่เป็นการแนะนำและช่วยเหลือผู้เข้าเรียนใหม่ เช่น กิจกรรมพาทัวร์มหาวิทยาลัย ปาร์ตี้นานาชาติสำหรับนักเรียนต่างชาติ มีเว็บไซต์และเว็บบอร์ดไว้เพื่อตอบคำถามของนักเรียนใหม่ มีการเลือกตั้งสภาเพื่อเป็นเสียงนักเรียนต่อทางมหาวิทยาลัย ตัวสภาเองนั้นสามารถถูกตรวจสอบได้ โดยการประชุมของสภานั้นเป็นการประชุมที่เปิด นักเรียนคนใดสนใจก็สามารถเข้าไปร่วมฟังและออกความเห็นได้ด้วย

กลับมามองของบ้านเรา สาระสำคัญดันไปอยู่ที่ว่ารุ่นน้องต้องเชื่อฟังและเคารพรุ่นพี่ เพราะรุ่นพี่ที่อายุไล่เลี่ยกันนั้นมีความรู้มากกว่า และบางครั้งรุ่นพี่บางคนอาจจะรู้ไปแล้วว่าเมื่อเรียนจบแล้วจะต้องเจออะไรบ้าง ทั้งๆที่ตัวเองไม่เคยเจอมาก่อน (รุ่นพี่เขากะเอาคร่าวๆ) สภานักเรียนนั้นเป็นการเลือกแล้วเลือกเลย ไม่มีการตรวจสอบ สุดท้ายเงินกิจกรรมก็ถูกปันส่วนอย่างไม่เป็นธรรม

ประเด็นสำคัญคือ การรับน้องของไทยนั้นไม่มีการเคารพเสียงส่วนน้อย ซึ่งเป็นส่วนที่แตกต่างระหว่างการเป็นประชาธิปไตย และเผด็จการคนหมู่มาก

ผมเชื่อว่าการเมืองของประเทศ ก็สามารถมองได้จากการเมืองภายในมหาลัยได้ด้วย มันสะท้อนอะไรหลายๆอย่างในความคิดของประชาชน และที่น่าสนใจคือนิสิตในมหาวิทยาลัยนั้นด่านักการเมืองและนักเผด็จการ แต่สุดท้ายตัวเองก็ทำนิสัยแบบนั้นเสียเองโดยไม่รู้ตัว

ผมนับถือผู้บริหารของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในการวางแผนพัฒนาการรับน้อง แต่หากแผนนั้นยังเป็นเพียงแค่การสร้างภาพอย่างปัจจุบัน โดยไม่มีการลงมือทำอย่างจริงจังและทุ่มเท ผมว่ามันก็ไม่ต่างอะไรกับการปล่อยให้มีการรับน้องแบบเดิมต่อไป

ข้าวพะแนงเนื้อ

2007-10-10T16:30:00.000+02:00

นี่คืออาหารไทยจานแรกที่ผมทำในเยอรมัน มีไส้กรอกที่เหลือในตู้เย็นเป็นเครื่องเคียง

ส่วนผสม
- เนื้อบด
- ใบโหระพา
- พริก
- เครื่องปรุงทั้งหลาย

ทั้งหมดสามารถหาซื้อได้ที่ร้านขายของเอเชียในเมือง นอกจากเนื้อบดที่ซื้อที่ไหนก็ได้

Zimmer 214

2007-10-09T21:17:00.000+02:00

การหาที่พักสำหรับนักเรียนของที่นี่นั้นสามารถหาได้จากการสมัครกับทางมหาวิทยาลัย หรือติดต่อห้องพักภายนอกด้วยตัวเอง ในส่วนของห้องพักของมหาวิทยาลัยนั้น นักเรียนที่ต้องการเข้าพักต้องส่งใบสมัครจองคิวเช่าตั้งแต่เนิ่นๆ เนื่องจากห้องพักจะมีราคาถูกในคุณภาพดีและสาธารณูปโภคพร้อม

ผมโชคดีที่ได้ที่พักกับทางมหาวิทยาลัยทั้งๆที่ติดต่อจองที่พักไปช้ามากๆ ห้องที่ผมได้เป็นแฟล็ตแชร์ที่เรียกว่า Wohngemeinschaft (WG) สำหรับหกคน คือแบ่งเป็นห้องพักหกห้อง มีห้องน้ำรวมสองห้อง และห้องครัวกับห้องนั่งเล่นรวม มีกฏกลางเกี่ยวกับเวรทำความสะอาดและซื้อของอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากนัก

ใน WG ของผมมีนักเรียนมาจากทั่วโลก ได้แก่ แม็กซิโก อิหร่าน เคนย่า ตูนิเชีย บัลแกเรีย และผม ภาษาส่วนใหญ่ที่พูดกันมักเป็นภาษาอังกฤษ ยกเว้นคนที่มาจากตูนีเชียพูดอังกฤษไม่ได้เพราะเขาเรียนหลักสูตรภาษาเยอรมันล้วน ทำให้ผมต้องพูดเยอรมันคำอังกฤษคำอยู่บ่อยๆ

ผมอยู่ห้องเลขที่ 214 บ้านที่ 2 บนชั้นที่สองของชั้นสองของแฟลตบนถนน Kammerstrasse พูดให้ยาวกว่านั้นก็คือ หอพักแห่งนี้มีสามโซน คือโซนกลาง ปีกซ้าย และปีกขวา แต่ละโซนจะเรียกว่าบ้าน (Haus 1, 2, 3) แต่ละบ้านก็มีชั้นอยู่หลายชั้น และแต่ละชั้นก็จะมี WG อยู่อีกหลายห้อง ซึ่ง WG นี้จะเป็นเหมือนบ้านซึ่งแบ่งเป็นสองชั้นย่อยอีก
ตำแหน่งของห้องผมนั้นจัดได้ว่าทำเลค่อนข้างดี คือค่อนข้างอุ่นในหน้าหนาว แต่ร้อนตับแตกในหน้าร้อน (พี่คนไทยห้อง 212 เล่าให้ฟัง)

มองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นสวนทางด้านหลัง เป็นวิวที่ค่อนข้างสบายตา โดยเฉพาะวันอาทิตย์ที่มีแดดดีๆจะมีสาวสวมชุดบิกินีมานอนอาบแดดอ่านหนังสือ หลายๆครั้งไอ้ต้นไม้ต้นใหญ่กลางแดดนั้นก็บังสาวชุดบิกินีคนนั้นอยู่บ่อยๆ

ผมได้แต่หวังว่าหน้าหนาวปีนี้จะมาช้ากว่าทุกปี เพราะจะได้มีคนมาอาบแดดอีกเรื่อยๆ

ตัววิทยาเขตที่ Duisburg นี้แบ่งออกเป็นสามโซน คือโซน B, M, และ L ซึ่งมีสีในแผนที่เป็นน้ำเงิน เขียว และแดงตามลำดับ และเนื่องจากสาขาของผมเป็นสาขาวิชาที่ต้องเรียนข้ามหลายสาขาวิชา (Interdisciplinary Studies) ทำให้ผมต้องถ่อสังขารจากที่พัก (รูปธง) ไปเรียนทุกๆโซน และอาจรวมถึงไปเรียนในวิทยาเขตเมือง Essen ด้วย

ไว้มีโอกาสผมจะมาเล่าถึงขนส่งมวลชนในเมืองเยอรมัน ซึ่งผมกับเพื่อนร่วมแฟล็ตแชร์ชาวบัลแกเรียประทับใจมากๆ เพราะเป็นสิ่งที่ประเทศไทยและบัลแกเรียมีปัญหากันทั้งคู่

Study in Duisburg

2007-10-07T15:23:00.000+02:00

เมืองดุยส์บวก (Duisburg) เป็นเมืองทางทิศตะวันตกของแคว้นนอร์ธไรน์-เวสฟาเลีย (North Rhine-Westphalia) ประเทศเยอรมัน ซึ่งเมืองนี้มีความสำคัญคือเป็นเมืองที่มีท่าเรือทะเลในที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และมีทีมฟุตบอล MSV Duisburg ที่แข่งขันอยู่ในลีกบุนเดสลีกา (และกำลังมีลุ้นตกชั้นในฤดูกาลถัดไป)

วิกิพีเดียบอกผมว่า เมืองดุยส์บวกนั้นมีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 12 ของเยอรมัน และเป็นอันดับ 5 ของแคว้นนี้ เนื่องจากอุตสาหกรรมผลิตเหล็กกล้าขนาดใหญ่ได้ดึงดูดทั้งคนเยอรมันและคนต่างชาติเข้ามาในบริเวณนี้

ขณะนี้ผมได้เข้ามาเรียนต่อปริญญาโท สาขา Control & Information Systems ที่มหาวิทยาลัยดุยส์บวก-เอสเซ็น (Universität Duisburg-Essen) หลักสูตรสองภาษา คือภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมัน มหาวิทยาลัยแห่งนี้เกิดจากการรวมกันของสองมหาวิทยาลัยในเมืองดุยส์บวกและเมืองเอสเซ็นในวันที่ 1 มกราคม 2003 และผมคิดว่าอาจมีแนวโน้มที่จะรวมกับมหาวิทยาลัยในเมืองโบคุมในอีกไม่ช้า

การเข้ามาเรียนที่นี่มีปัญหามากมาย ตั้งแต่ความล่าช้าของการตอบรับที่มาถึงเพียงไม่ถึงสองเดือนก่อนมหาวิทยาลัยเปิด ซึ่งอาจเป็นเพราะเขาต้องการพิจารณาหาคนที่ดีกว่าผมมาเรียนในสาขานี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีคนสมัครเพิ่มจึงจำใจรับผมเข้ามา ทั้งๆที่ผมจบปริญญาตรีมาทางสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (Computer Engineering)

จากนั้นก็มีปัญหากับทางสถานทูต เนื่องจากสถานทูตต้องการเอกสารยืนยันว่าผมมีเงินพอที่จะเล่าเรียนในประเทศเยอรมันได้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งปี ซึ่งเอกสารนี้ต้องได้รับการยืนยันจากธนาคารในเยอรมันเท่านั้น เนื่องจากเขาไม่รับเอกสารรับรองทางการเงินจากธนาคารไทย ไม่ทราบว่าทำไมถึงมีกฏอย่างนี้ขึ้นมาได้เหมือนกัน

ผมเสียเวลาไปเกือบสองอาทิตย์ในการติดต่อธนาคาร และสุดท้ายเมื่อได้ทุกอย่างตามที่สถานทูตขอ เรื่องมันก็จบลงด้วยดี

ขณะนี้ผมอยู่ที่ดุยส์บวกแล้ว อากาศเย็นๆค่อนข้างหนาว
ไว้เดี๋ยวจะกลับมาเขียนเรื่องที่พักที่นี่ต่อหลังจากกลับมาจากการซื้อของที่ dm

Fork

2007-08-29T11:11:00.000+02:00

โดยปกติแล้วเว็บไซต์บางที่จะทำการแยกตัวเองออกเป็นหมวดเมื่อเว็บโตขึ้น แต่ไม่ใช่ที่นี่!!

ผมได้ทำการแยกส่วนที่เป็น essay ในภาษาต่างๆไว้ในอีกบล็อกหนึ่ง เนื่องจาก (ผมคิดว่า)ในอนาคตปริมาณของบทความประเภทนี้จะเพิ่มขึ้นมาก แต่บทความเหล่านี้มันไม่ค่อยจะเกี่ยวอะไรกับเนื้อหาในบล็อกนี้เลย

ได้เวลาเริ่มเขียนต่อแล้ว หลังจากมึนๆ อู้ๆ กับชีวิตวุ่นๆช่วงนี้
(หวังว่าผมจะขยัน)

Install Python2.5.1 on Solaris 10

2007-07-18T12:55:00.000+02:00

1. ดาวน์โหลด python2.5.1 package จากเว็บ sunfreeware.com หากดาวน์โหลดไม่ได้ ให้ลองเข้า http://www.download-ftp-center.com/sunfreeware.com/sparc/10/ แทน

2. คำสั่งติดตั้งมาตรฐาน

gunzip python-2.5.1-sol10-sparc-local.gz
pkkadd -d python-2.5.1-sol10-sparc-local

3. เมื่อลงเสร็จแล้ว ถ้าต้องการที่จะเรียกโปรแกรมได้โดยไม่ต้องใส่ PATH ให้แก้โดยใช้คำสั่ง

PATH=$PATH:/usr/local/bin

ถ้าต้องการใช้คำสั่งนี้ทุกครั้งที่ทำงาน ให้เพิ่มโค้ดบรรทัดหนึ่ง ลงไปใน .profile

PATH=$PATH:/usr/local/bin

4. ตรวจสอบเวอร์ชันของ python โดยใช้คำสั่ง

python -V

5. ในกรณีที่คำสั่ง python มันไปเรียก python อีกเวอร์ชันหนึ่ง เช่น python2.3 ให้ทำการตามลบ link ที่ชี้ไปยัง python เวอร์ชันเก่า

which python
rm <ไฟล์ที่ which แสดง>

ง่ายเนอะ

Running Solaris 10 as root through remote console

2007-07-17T13:34:00.000+02:00

หากต้องการใช้งาน root จากเครื่องอื่น เราจำเป็นที่จะต้องเข้าไปแก้ไขไฟล์ /etc/default/login เสียก่อน ไม่เช่นนั้นจะเกิด error ว่า

Not on system console, root login rejected.

แก้ไขได้โดยคอมเมนท์บรรทัดที่ระบุคอนโซลว่า CONSOLE=/dev/console ทิ้ง ก็จะสามารถเข้าใช้งานได้ตามปกติ
(ในรูป เข้าใช้งานผ่าน Xephyr)

AIX Toolbox for Linux Applications

2007-07-10T10:52:00.000+02:00

เราสามารถลงโปรแกรมของลินิกซ์ใน AIX L5 ได้ง่ายๆโดยใช้ RPM Package Manager.

วิธีการลง RPM บน AIX นั้นค่อนข้างสะดวก เริ่มจากดาวน์โหลดไฟล์ rpm.rte สำหรับโปรแกรม installp ลงในคอมพิวเตอร์ หลังจากนั้นสามารถใช้คำสั่งต่อไปนี้ในการติดตั้ง

installp -qacXgd rpm.rte rpm.rte

แค่นี้เราก็ได้ RPM มาใช้งานแล้ว

ลองใช้ RPM ในการติดตั้ง bash โดยทำการดาวน์โหลด bash RPM มา จากนั้นใช้คำสั่ง

rpm -i bash-3.0-1.aix5.1.ppc.rpm

อ้างอิง - AIX Toolbox for Linux Applications

Backspace in Telnet

2007-07-10T10:50:00.000+02:00

ช่วงอาทิตย์นี้ได้มีโอกาสได้เล่น IBM AIX ที่บริษัท
ตัวเครื่องนั้นถูกตั้งไว้ชั้นล่าง เวลาเข้าไปใช้งานจึงต้องใช้งานผ่าน telnet (ซึ่งจริงๆแล้วยังนึกสงสัยอยู่ว่าทำไมมันถึงไม่ใช้ ssh)

ระหว่างที่ใช้ telnet นั้นเจอปัญหารบกวนใจเล็กน้อย คือเมื่อกดปุ่ม backspace พบว่ามีสัญลักษณ์ ^? ออกมาแทนการลบตัวอักษร

เราสามารถแก้ไขได้โดยการใช้คำสั่ง stty ในการตั้งปุ่มที่จะใช้เป็นคำสั่งที่ต้องการ เช่นตั้ง ^? ให้เป็นคำสั่ง erase ซึ่งทำได้ดังนี้stty erase ^?

ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย

2007-06-23T13:21:00.000+02:00

วันนี้ผมได้กรอกแบบสอบถามของทางมหาวิทยาลัยในขณะที่ลงทะเบียนรับปริญญาบัตรทางอินเตอร์เน็ต ซึ่งคำถามที่ทางมหาวิทยาลัยถามนั้นมีส่วนหนึ่งที่เกี่ยวกับการขอคำแนะนำในการเรื่องหลักสูตร การเรียนการสอน และกิจกรรมนิสิต

ผมเกรงว่าการที่ผมกรอกระบายความอัดอั้นลงไปนั้น ผลสุดท้ายแล้วอาจเป็นความว่างปล่าวเพราะไม่มีผู้สนใจจดหมายใบน้อยๆ (จริงๆแล้วคือแบบสอบถามใบน้อยๆ) ของผม ผมจึงนำขึ้นมาวางไว้ในบล็อกส่วนตัวด้วย เนื่องจากมีความหวังเล็กๆว่า ความเห็นนี้อาจบังเอิญมีความหมายต่อผู้หลงทางเข้ามาบางคนบ้าง เท่าหางอึ่งก็ยังดี

6.2 ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับหลักสูตรและสาขาวิชาที่เรียน
ควรเพิ่มความหลากหลายของเนื้อหา โดยอาจลดจำนวนวิชาบังคับที่หวังดีต่อนิสิตเหลือเพียงแค่วิชาที่จำเป็นจริงๆของสาขาวิชา จากนั้นเพิ่มอากาสของนิสิตในการเลือกวิชาเสริมในด้านที่ตัวเองต้องการ เนื่องจากผู้ที่จบในปริญญาสาขานี้ ไม่ได้หมายความว่าต้องใช้โปรแกรมหนึ่งหรือเครื่องมือหนึ่งตามตลาดของประเทศให้เป็น นั่นเป็นสิ่งที่สายอาชีพควรพิจารณา ไม่ใช่ของมหาวิทยาลัย

6.3 ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการเรียนการสอน
ควรมีการตรวจสอบการสอนและการให้เกรดของอาจารย์ที่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากในสี่ปีที่ผมเรียนรู้มาผมพบว่า ในมหาวิทยาลัยอาจมีผู้ที่สอนที่ไม่มีความพยายามที่จะสอน หรือมีผู้สอนที่ไม่มีความพยายามที่จะออกเกรด แม้กระทั่งมีผู้สอนที่ไม่ต้องการออกเกรดอย่างเป็นธรรม

โดยเฉพาะในกรณีสุดท้าย นิสิตผู้ได้รับความอยุติธรรมนั้นขาดที่พึ่งที่ปลอดภัย การร้องเรียนไปยังภาควิชาหรือทางคณะนั้นกลับก่อให้เกิดผลร้ายต่อนิสิตเองอีกด้วย

6.4 ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับกิจกรรมพัฒนานักศึกษา
ขอขอบคุณที่ท่านให้ความสนใจกับกิจกรรมของนักศึกษา

ผมเห็นว่าทางมหาวิทยาลัยควรพิจารณา ยกเลิกการเก็บค่ากิจกรรมจากนิสิตในทุกภาคการศึกษา หากเงินที่นิสิตจ่ายไปนั้นนำไปใช้เพื่อกิจกรรมเฉพาะกลุ่ม เช่นการรับน้องของกลุ่มบุคคลใดกลุ่มบุคคลหนึ่ง หรือการบริหารองค์กรณ์นิสิตที่นิสิตไม่มีส่วนร่วมจริงๆ

ทุกวันนี้นิสิตส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสเข้าถึงสิ่งที่ตัวเขาเองเป็นเจ้าของ ทางผู้บริหารได้ทำให้นิสิตทั่วไปเข้าถึงทรัพยากรณ์นั้นได้ค่อนข้างน่าผิดหวัง แต่การที่นิสิตบางกลุ่มนั้นตัดสินใจการใช้ทรัพยากรณ์ที่ได้มา ไปในทางที่ไม่มีประโยชน์ต่อนิสิตหรือทางมหาวิทยาลัย หรือการกระทำนั้นยังเป็นที่ถกเถียง (เช่นการรับน้อง และการฟุ่มเฟือยกับการกินเลี้ยง) นั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้เสียยิ่งกว่า

ผมเห็นว่ากิจกรรมนิสิตนั้นจะเกิดขึ้นได้ หากมหาวิทยาลัยคอยพลักดันอยู่ห่างๆ ให้ความช่วยเหลือในสิ่งจำเป็นพื้นฐาน (สถานที่ เวลา และคำปรึกษา) การผลักดันโดยมหาวิทยาลัยคอยบงการการทำงานนั้น คงเรียกไม่ได้ว่าเป็นกิจกรรมนิสิตนัก

มหาวิทยาลัยสามารถเป็นต้นแบบที่ดีของสังคมไทยที่นิสิตจะออกไปพัฒนาและใช้ชีวิตอยู่ได้ ตลอดสี่ปี่ที่ผมได้เรียนรู้มานั้นผมพบว่า สังคมนิสิตภายในมหาวิทยาลัยและสังคมของประชาชนในประเทศไทยนั้น ในภาพรวมและรายละเอียดล้วนเหมือนกันทั้งสิ้น

นั่นคือยังต้องการการพัฒนาอย่างเร่งด่วน เหมือนๆกัน

ปล. ผมเขียนขณะที่ผมกำลังมีไข้หวัด ถ้ามีอะไรที่ผิดพลาดผมต้องขอโทษด้วย

Mirror, mirror on the wall, who's the fairest of them all?

2007-06-17T20:07:00.000+02:00

หลายๆคนคงได้ยินนิทานปรัมปราเรื่องหนึ่งของ Brothers Grimm ซึ่งกล่าวถึงราชินีใจร้ายองค์หนึ่งที่จะฆ่าลูกของตัวเองเพียงเพราะว่าลูกของเธอนั้นสวยกว่า แน่นอนว่าหลายๆคนคงได้เคยได้ยินเรื่องนี้กันมาบ้างไม่มากก็น้อย บ้างก็อาจได้ยินในเวอร์ชันหลังๆที่มีการปรับเปลี่ยนความสัมพันธ์ของตัวละครในเรื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูก มาให้เหมาะกับการเป็นนิทานเด็กจนเป็นแม่เลี้ยงและลูกติดสามี

เรื่องที่ผมจะพูดถึงนี้ ผมขออ้างอิงจาก Snow White เวอร์ชันแรกที่ริมเก็บรวมรวมมาได้ ที่ราชินีนั้นคือแม่แท้ๆของสโนวไวท์

คืนหนึ่งผมบังเอิญคิดถึงนิทานเรื่องนี้ขึ้นมา มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมเกิดเอะใจคิดขึ้นมาได้ว่านิทานเรื่องนี้อาจไม่ใช่นิทานเด็กธรรมดาๆซะแล้ว หลังจากที่นอนคิดอยู่สักพักผมก็ตัดสินใจเขียนถึงมันในบล็อกของผมนี้

ราชินีมองเห็นอะไรในกระจก?

นิทานหลายๆเรื่องนั้นแฝงแนวคิดที่มักจะแตกต่างกันมาโดยตลอด โดยทั่วไปแล้วเด็กๆและผู้รับชมนั้นมักจะมองข้ามแนวคิดเหล่านั้นไปเพราะความเพลิดเพลิน หรือการที่คิดว่ามันไร้สาระ

กระจกวิเศษนั้นคงไม่มีจริง แน่นอนว่ามีบทพิสูจน์อยู่ซึ่งคงต้องกล่าวถึงในโอกาสหน้า แต่ถ้าเรามองข้ามความมหัศจรรย์ของกระจกวิเศษไป อะไรคือแนวคิดหลังกระจกใบนั้น?

กระจกนั้นมีความหมายถึงการสะท้อนตนเอง สิ่งที่ผู้ส่องเห็นจากการมองเข้าไปในกระจกนั้นก็คือตัวผู้ส่องเอง ถ้ากระจกที่ราชินีส่องนั้นไม่ใช่กระจกวิเศษ หากแต่เป็นเพียงแค่กระจกธรรมดา สิ่งที่ราชินีเห็นนั้นก็น่าจะเป็นเพียงแต่ตัวราชินีเอง แต่ทำไมการส่องกระจกครั้งนั้นถึงทำให้ราชินีเกิดความกลัวสโนวไวท์ขึ้นมา

หรือราชินีมองเห็นอะไรในสโนวไวท์จากเงาตัวเอง?
ทำไมสิ่งสิ่งนั้นถึงทำให้ราชินีกลัวจนกระทั่งทำสิ่งที่ไม่ปกติลงได้?

ผมคงต้องกลับไปอ่านนิทานเรื่องนี้ใหม่อีกรอบแล้ว

Me at Blogspot

2007-06-06T09:31:00.000+02:00

หลังจากที่เขียนบ้าง อู้บ้าง และหยุดไปยาวๆบ้างใน abzee.exteen.com แล้วในที่สุดก็ได้ย้ายมาเป็นเรื่องเป็นราวที่ blogspot ซะที

ก่อนหน้านี้ผมเคยพยายามย้ายบล็อกไปบน tiddlywiki ที่ poomk.tiddlyspot.com และตั้งเป้าหมายว่าจะเขียนเกี่ยวกับโปรเจคปีสี่และความรู้ทางวิชาการให้เป็นภาษาไทย

แต่ให้ตายเหอะ ผมพึ่งจะมารู้ตัวเอาเมื่อเขียนไปได้สักพักว่า ไอ้สาขาความรู้ของผมเนี่ย ผมเคยเรียนมันเป็นภาษาไทยซะทีไหน ทุกๆคนแทบจะสอนทับศัพท์กันหมด ทั้งหนังสือที่อ่านก็เป็นเท็กซ์เล่มหนาๆ แล้วผมก็ไม่มีความมั่นใจในการแปลเสียด้วยสิ

ในบล็อกนี้ผมวางแผนไว้ว่าจะเขียนอยู่สามหัวข้อ
1) Tutorials - สอนเกี่ยวกับความรู้อิเล็คทรอนิกส์และการเขียนโปรแกรมเบื้องต้นเป็นภาษาไทย ไม่ใช่เพราะหลับหูหลับตารักชาติตามเทรนด์ แต่ต้องการสร้างทางเลือกให้กับผู้ที่สนใจศึกษาหาความรุ้เพื่อตัวเอง
2) Projects - รวมโปรเจคอิเล็คทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์เพื่อตอบสนองความต้องการความท้าทาย (เอามันส์)
ซึ่งมีแรงบันดาลใจมากจากความเชื่อของผมว่า โปรเจคที่ดีนั้น ไม่จำเป็นที่จะต้องมีจุดมุ่งหมายทการสร้างรายได้
3) Random Stuffs - เรื่องอื่นๆของผม บางส่วนเขียนขึ้นมาอย่างไร้สาระ บางส่วนเขียนขึ้นมาจากอาการเก็บกับหลายๆเรื่องในสังคม

หวังว่าผมคงไม่อู้จนเกินไป

ผมอาจจะย้ายอีกทีเมื่อหาเช่า VPS ถูกๆได้ คิดว่าคงย้ายข้อมูลไปได้แบบไม่ยากเย็นเท่าไหร่นะ